apk indir mobil oyun
sex sohbet
porno izle
sohbet numaraları
numaradan isim bulma
davul zurna ekibi kiralama
mp3
türkçe porno - porno - mobil porno

Ασφάλειας Τροφίμων

Επικονίαση και καρποφορία των ελαιοδένδρων

  • Κατηγορία Blog

Η πλειοψηφία των ποικιλιών ελιάς χαρακτηρίζονται ως αυτογόνιμες. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν ανάγκη να επικονιαστούν από άλλη, συμβατή ποικιλία ώστε να καρποφορήσουν. Οπότε η εγκατάσταση του ελαιώνα είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί με αμιγή φύτευση μίας και μόνο ποικιλίας, χωρίς προβλήματα καρποφορίας.

Στην αντίπερα όχθη υπάρχουν ποικιλίες που απαιτούν μερικώς ή πλήρως την παρουσία άλλων δένδρων δωρητών γύρης ώστε να επικονιαστούν και τελικά να γονιμοποιήσουν το άνθος τους, γεγονός που ως γνωστό οδηγεί στον σχηματισμό καρπών.

Έρευνες δείχνουν ότι η παραγωγικότητα ενός αμιγούς ελαιώνα μπορεί να αυξηθεί από 1 μέχρι 10% ποσοστά που μπορεί να δείχνουν χαμηλά αλλά έχουν εξαιρετική σημασία αν αναλογιστούμε ότι επιτυγχάνεται αύξηση στην παραγωγή χωρίς να επεκτείνουμε την καλλιεργήσιμη γη και χωρίς να αυξήσουμε τις εισροές στον ελαιώνα (φυτοπροστατευτικά προϊόντα, λιπάσματα, καύσιμα, άρδευση).

Η εισαγωγή νέων δένδρων επικονιαστών είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί με φύτευση ενδιάμεσα (π.χ. στο κέντρο ενός τετραγώνου φύτευσης) ή με εμβολιασμό δένδρων που έχουν γεράσει και η απόδοσή τους είναι χαμηλή.

Παράγοντες που επηρεάζουν την επικονίαση
      • Επάρκεια γύρης: τα θηλυκά άνθη χρειάζεται να έχουν αφθονία γύρης όταν είναι επιδεκτικά επικονίασης και αυτό στη γεωργική πράξη σημαίνει ότι τα δένδρα δωρητές πρέπει να έχουν ανθίσει ταυτόχρονα μεταξύ τους αλλά και σε συγχρονισμό με τα θηλυκά. Ο παράγοντας που επηρεάζει το χρόνο άνθησης αλλά και τη διάρκειά της είναι το κλίμα. Αν οι περιβαλλοντικές συνθήκες είναι καλές για τη συγκεκριμένη ποικιλία τότε η επικονίαση θα εξελιχθεί ικανοποιητικά. Αυτό που συμβουλεύων τον ελαιοπαραγωγό είναι να καταγράφει κάθε χρόνο την ημερομηνία εμφάνισης των ανθέων (αρσενικών και θηλυκών) ώστε να διαπιστώσει πότε είναι άφθονη η γύρη στον ελαιώνα του.
      • Ο αριθμός των πλήρων ανθέων: αναφέρομαι στο φαινόμενο της πύρωσης του υπέρου που επηρεάζεται κυρίως από γενετικούς παράγοντες και λιγότερο από περιβαλλοντικούς. Άρα ανάλογα τις ποικιλίες που έχουμε στον ελαιώνα θα αναμένουμε καλύτερα ή χειρότερα ποσοστά επικονίασης και γονιμοποίησης.
      • Ζωτικότητα της γύρης: ο γενετικός παράγοντας επηρεάζει κι εδώ τα ποσοστά στειρότητας της γύρης. Προφανώς ανάμεσα στις ποικιλίες υφίσταται διαβάθμιση και άρα η επιλογή της πιο γόνιμης σε συνδυασμό με τη συμβατότητα με το θηλυκό άνθος πρέπει να καθοδηγήσει τον ελαιοκαλλιεργητή. Μια άλλη έξυπνη τακτική είναι να εισάγουμε περισσότερες από έναν μία ποικιλία δωρητή για να διασφαλίσουμε υψηλότερα ποσοστά καρπόδεσης.
      • Κλίμα: Η στειρότητα της γύρης αλλά και η διαδικασία της ίδιας της επικονίασης έχει παρατηρηθεί ότι επηρεάζεται και από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες.

        Χαμηλές θερμοκρασίες γενικά μειώνουν τον ρυθμό της επικονίασης, ενώ υψηλές τον επιταχύνουν. Καλύτερο εύρος θερμοκρασιών είναι οι 20-25οC, άνω των 30-35 παρατηρείται δυσμενής επίδραση.

        Βροχή την περίοδο της άνθησης δεν έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει αρνητικά την επικονίαση. Αντίθετα ο άνεμος, που είναι και το μέσο επικονίασης, φαίνεται να επιδρά ως προς την κατεύθυνσή του. Άρα καλό είναι να λαμβάνεται υπόψη η επικρατούσα κατεύθυνση κατά την περίοδο άνθησης ώστε να είμαστε σίγουροι ότι η γύρη θα κινηθεί προς τα θηλυκά άνθη.

      • Συνδυασμοί ποικιλιών και συστάσεις

        Κρίσιμα ερωτήματα είναι η αναλογία δένδρων επικονιαστών και καρποφορίας, καθώς και οι καλύτεροι συνδυασμοί ποικιλιών.

        Δεν είναι εύκολη η απάντηση διότι υπάρχουν πάρα πολλές ποικιλίες και πολύ λίγη έρευνα! Οπότε θα απαντήσω γενικά και με όσα δεδομένα δίνει η βιβλιογραφία.

        Γενικά συνιστάται η χρήση 3-4 επικονιαστριών ποικιλιών, θα πρέπει να εξεταστεί η συμβολή τους όμως στην ποιότητα του τελικού προϊόντος.

        Η καλύτερη αναλογία θα καθοριστεί φυσικά από τον συνδυασμό και την προβλεπόμενη χρήση της επικονιάστριας ποικιλίας. Αν υπάρχουν για παράδειγμα δύο ποικιλίες στον ελαιώνα με σκοπό να πάρουμε προϊόν και από τις δύο η αναλογία είναι 1:1. Αν η επικονιάστρια ποικιλία δεν είναι επιθυμητή για παραγωγή τότε η αναλογία είναι 1:8.

        Η μέγιστη απόσταση ανάμεσα στα δένδρα δότες και στα επικονιαζόμενα είναι 30-40 μέτρα, αν και υπάρχουν αναφορές ότι μεγαλύτερη απόσταση (70 μέτρα) δεν επηρέασε την αποτελεσματικότητα της επικονίασης.

        Ανατρέχοντας σε διάφορα πειράματα σας αναγράφω καλούς και ασύμβατους συνδυασμούς ποικιλιών, ενώ καλό είναι να κάνετε και τη δική σας έρευνα για περισσότερες πληροφορίες συνδυασμών της δικής σας ποικιλίας ελιάς στις συνθήκες της δικής σας περιοχής καλλιέργειας.

        Καλοί συνδυασμοί

        Frantoio: Kalamata, Mission, Coratina

        Καλαμών: Frantoio, Koroneiki, Barnea, Αμυγδαλολιά

        Koroneiki: Mission, Hojiblanca, Μαστοειδής, Καλαμών, Αμυγδαλολιά

        Mission: Koroneiki, Arbequina

        Barnea: Kalamata, Mission

        Ασύμβατες ποικιλίες

        Frantoio and Barnea

        Καλαμών and Mission

        Mission and Καλαμών

        Καλαμών and Manzanillo

        Koroneiki and Frantoio

Διαβάστε περισσότερα...

Παράγοντες που επηρεάζουν την ελαιοπεριεκτικότητα της εληάς

  • Κατηγορία Blog

Είναι γνωστό ότι το ύψος στρεμματικής απόδοσης ελαιολάδου καθορίζεται κυρίως από την παραγωγή καρπού ανά στρέμμα. Αυτό παραπέμπει στο συμπέρασμα ότι κάθε παράγοντας που είναι ικανός να αυξήσει ή περιορίσει το δυναμικό του ελαιόδενδρου σε απόδοση, καθορίζει και την ελαιοπεριεκτικότητα των καρπών.

Στην πραγματικότητα όμως το προηγούμενο συμπέρασμα δεν είναι απόλυτα σωστό με δεδομένο ότι τα ελαιόδενδρα έχουν την τάση να παράγουν περισσότερο ελαιόλαδο σε αυξημένες αναλογίες φύλλων:καρπών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν είναι ευθύγραμμη η σχέση ανάμεσα στην απόδοση σε καρπό και σε έλαιο!

Παράλληλα, η ελαιοπεριεκτικότητα καθορίζεται από το γενετικό δυναμικό κάθε ποικιλίας αλλά και την ευκολία παραλαβής στο ελαιοτριβείο.

Για δεδομένο αριθμό ελαιόκαρπων, η απόδοση σε ελαιόλαδο εξαρτάται από:

  • Το ελαϊκό περιεχόμενο του καρπού. Αυτό διαμορφώνεται από την ποικιλία, το έτος παραγωγής και τον αριθμό των καρπών.
  • Την ευκολία εξαγωγής του ελαιόλαδου από τον καρπό. Επίσης ποικίλει ανά χρονιά, περιεκτικότητα σε νερό, τον βαθμό ωρίμανσης των καρπών και την ποικιλία.
  • Τη διαδικασία εξαγωγής του ελαιόλαδου. Η υφή της ελαιόπαστας, ο χρόνος και η θερμοκρασία μάλαξης, η αποτελεσματικότητα του μαλακτήρα και ο βαθμός-χρόνος πίεσης της ελαιομάζας είναι οι παράμετροι που διαφοροποιούν την απόδοση της εξαγωγής ελαιόλαδου.
  • Συμπερασματικά, η παραγωγή του ελαιώνα σε λάδι δεν είναι μόνο αποτέλεσμα αύξησης του αριθμού των καρπών αλλά των καλλιεργητικών επιλογών του παραγωγού. Φυσικά δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να παραβλέπεται ο στόχος της επίτευξης υψηλής ποιότητας ελαιόλαδου, γεγονός που πολλές φορές δεν συνάδει με την εντατικοποίηση της καλλιέργειας.

    Το άρθρο βασίστηκε σε πληροφορίες από τον Paul Vossen, University of California

    Αν θέλετε να μάθετε σε βάθος την ελαιοκομική τέχνη εγγραφείτε στη Σχολή Ελαιοκομίας

Διαβάστε περισσότερα...

Πέτρινα ελαιοτριβεία: πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της χρήσης τους

  • Κατηγορία Blog

Πολλές φορές παρατηρείται η τάση της υιοθέτησης παλαιών, «παραδοσιακών» μεθόδων ως τις πλέον κατάλληλες σε σχέση με τις σύγχρονες. Αυτή η άποψη αποτελεί το επιχείρημα πολλών ελαιοπαραγωγών και κοινή πεποίθηση για μεγάλο αριθμό καταναλωτών, ως προς τη χρήση των πέτρινων ελαιοτριβείων συγκριτικά με τις σύγχρονες, μεταλλικές κατασκευές.

Η λειτουργία των πέτρινων ελαιοτριβείων βασίζεται σε κυλίνδρους ή τροχούς από γρανίτη οι οποίοι μετατρέπουν τις ελιές σε πάστα. Η χρήση των πέτρινων ελαιοτριβείων δεν σημαίνει καλύτερη απόδοση σε ελαιόλαδο, απλά διαφοροποιεί τη διαδικασία δίνοντας έναν τόνο πιο ρομαντικό. Όπως όλες οι κατασκευές, έτσι και το πέτρινο ελαιοτριβείο έχει ορισμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Μειονεκτήματα
        • Σε ένα παραδοσιακό ελαιοτριβείο δεν υπάρχει η δυνατότητα συνεχούς εντατικής λειτουργίας, ειδικά στην περίπτωση των πράσινων ανώριμων ελιών όπου  απαιτείται παρατεταμένο άλεσμα (παραγωγή αγουρέλαιου).
        • Ένα άλλο πρόβλημα είναι η δυσκολία καθαρισμού τους, η οποία απαιτεί περισσότερο χρόνο και μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση ενώ ταυτόχρονα υπάρχει κίνδυνος απώλειας των αρωματικών ουσιών από το ελαιόλαδο.
        • Επίσης, το ελαιόλαδο που εξάγεται από ένα πέτρινο ελαιοτριβείο εκτίθεται περισσότερο στο οξυγόνο με αποτέλεσμα να περιέχει λιγότερα αντιοξειδωτικά. Αυτό σημαίνει μικρότερη διάρκεια ζωής και θρεπτική αξία.
        • Τέλος, τα πέτρινα ελαιοτριβεία απαιτούν μεγαλύτερο χώρο εγκατάστασης από τα σύγχρονα, η χρήση τους είναι λιγότερο ευέλικτη (π.χ. δεν ρυθμίζονται οι επιθυμητοί παράγοντες αλέσματος) και κοστίζουν πιο ακριβά.
        • Πλεονεκτήματα
                • Καταρχάς, το πέτρινο ελαιοτριβείο προσδίδει μια ρομαντική εικόνα στην παραγωγή του ελαιολάδου προσφέροντας μια εναλλακτική πηγή εισοδήματος, μέσω προσέλκυσης επισκεπτών.
                • Παράλληλα, η προβολή του παραδοσιακού τρόπου εξαγωγής ελαιολάδου έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικό διαφημιστικό εργαλείο.
                • Όταν η χρήση της λίθινης διάταξης συνδυαστεί με σύγχρονα μέσα είναι δυνατό να επιτευχθούν σημαντικά οφέλη ως προς την τελική απόδοση, την ποιότητα και την τιμή του ελαιολάδου.
                • Ένα σχετικό πλεονέκτημα από τη χρήση του πέτρινου ελαιοτριβείου είναι η παραγωγή ελαιολάδου με βουτυρώδη γεύση, η οποία έχει αποδειχθεί ότι είναι προτιμητέα από τους νέους καταναλωτές.
                • Η απαλή γεύση που επιτυγχάνεται είναι αποτέλεσμα κυρίως της απώλειας των αντιοξειδωτικών ουσιών, αλλά και της μικρής απελευθέρωσης χλωροφύλλης λόγω του μικρότερου βαθμού αφαίρεσης της επιδερμίδας του ελαιοκάρπου σε σχέση με τα σύγχρονα ελαιοτριβεία.

                  Αν θέλετε να μάθετε σε βάθος την ελαιοκομική τέχνη εγγραφείτε στη Σχολή Ελαιοκομίας

Διαβάστε περισσότερα...

Ποιότητα Ελαιολάδου: πως επιδρά η συγκομιδή, η μεταφορά και η άλεση του καρπού;

  • Κατηγορία Blog

Η ποιότητα του ελαιολάδου διαμορφώνεται από αρκετούς παράγοντες κατά τη διάρκεια της παραγωγικής διαδικασίας, μέχρι την παράδοσή του στον καταναλωτή. Στο παρόν άρθρο αναφέρονται οι παράμετροι επίδρασης στην ποιότητα, από τη συλλογή του καρπού μέχρι την άλεσή του στο ελαιοτριβείο.

Στην πραγματικότητα, παρατηρώντας προσεκτικά τα στάδια αυτά θα λέγαμε ότι οι παράγοντες επίδρασης στην ποιότητα του τελικού προϊόντος (το ελαιόλαδο) σχετίζονται με τους χειρισμούς στην πρώτη ύλη (τον ελαιόκαρπο).

Παρακάτω αναφέρονται οι παράγοντες, από τη συλλογή μέχρι την εμφιάλωση και οι επιδράσεις τους στην ποιότητα του ελαιολάδου:

          • Η καλύτερη συγκομιδή είναι εκείνη όπου δεν τραυματίζεται ο καρπός. Πολλές τεχνικές που αποσκοπούν στην μείωση του κόστους παραγωγής, όπως για παράδειγμα η πτώση των καρπών στο έδαφος, έχουν ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση του καρπού (αύξηση οξύτητας).
          • Οι ελιές θα πρέπει να μεταφέρονται σε χαμηλά, καλά αεριζόμενα κοντέινερ και να αλέθονται αμέσως. Παρατεταμένη αποθήκευση μειώνει την ποιότητα του ελαιολάδου διότι λαμβάνουν χώρα διαδικασίες ζύμωσης και οξείδωσης οι οποίες περιορίζουν την περιεκτικότητα σε φλαβονοειδή.
          • Η προσθήκη νερού στην ελαιόπαστα αυξάνει μεν την απόδοση σε λάδι αλλά υποβαθμίζει, μετά από ένα όριο, τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά.
          • Η διατήρηση του εξοπλισμού σε καλή κατάσταση και η καθαριότητα είναι σημαντικά στοιχεία για την επίτευξη υψηλής ποιότητας ελαιολάδου.
          • Υψηλές θερμοκρασίες στη φάση της ελαιόπαστας αυξάνουν την απόδοση σε λάδι αλλά πάνω από ένα όριο (πάνω από 30 0C) περιορίζουν το άρωμα, τη γεύση και το ελαιόλαδο χάνει σημαντικό μέρος της αξίας του ως υγιεινό προϊόν.
          • Η αποθήκευση του ελαιολάδου πριν και κατά την εμφιάλωση είναι ζωτικής σημασίας παράγοντας. Οι ανοξείδωτες δεξαμενές και οι φιάλες σκοτεινού χρώματος προστατεύουν το προϊόν από οξειδωτικά φαινόμενα λόγω του ηλιακού φωτός, ενώ η ιδανική θερμοκρασία αποθήκευσης είναι κάτω από 18oC!Extra tip μετά την άλεση

            Αν θέλετε να μάθετε σε βάθος την ελαιοκομική τέχνη εγγραφείτε στη Σχολή Ελαιοκομίας

Διαβάστε περισσότερα...

Θρέψη-Λίπανση της ελιάς

  • Κατηγορία Blog

Το γεγονός ότι η ελιά  αναπτύσσεται και καρποφορεί ακόμα και σε άγονα εδάφη  με ελάχιστες καλλιεργητικές φροντίδες, δεν σημαίνει ότι  το δένδρο αυτό δεν έχει απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία.

Πολυετή πειράματα σε ελληνικούς  και ευρωπαϊκούς ελαιώνες έχουν αποδείξει ότι η ελιά αντιδρά θεαματικά στην αζωτούχο λίπανση, αρκεί να υπάρχει η απαραίτητη εδαφική υγρασία, για την απορρόφηση του χορηγούμενου αζώτου (Ν) από τις ρίζες των φυτών. Παρόμοια αποτελέσματα έχουν προκύψει  και μετά από εφαρμογή καλιούχου λίπανσης, σε τροφοπενικά δένδρα.

Βάσει των παραπάνω, συνάγεται ότι η ελιά, όπως και τα άλλα δένδρα έχει ανάγκες σε θρεπτικά στοιχεία (μάκρο – και ιχνο-στοιχεία), τα οποία εάν δεν υπάρχουν σε επαρκείς ποσότητες στο έδαφος, πρέπει να χορηγηθούν με τη λίπανση. Είναι γνωστό  επίσης ότι τα ελαιόδενδρα αφαιρούν από το έδαφος με τη βλάστηση και την καρποφορία τους ποσότητες θρεπτικών στοιχείων που κυμαίνονται ετησίως ανά στρέμμα, ως εξής:

 

  • Άζωτο (Ν): 1,5-3,5 χγρ
  • Φώσφορος (P2O5): 0,8—2 χγρ
  • Κάλιο (K2O): 2-5 χγρ
  • Ασβέστιο CaO):2-5χγρ
  • Μαγνήσιο (MgO): 1,5-2,5 χγρ

 

Οι ποσότητες αυτές θα πρέπει να αναπληρώνονται για να διατηρείται η γονιμότητά του εδάφους.

Η απαιτούμενη λίπανση ποικίλει από περιοχή σε περιοχή (τύπος εδάφους, βροχοπτώσεις, κλπ.) και ακόμα από ελαιώνα σε ελαιώνα (ποικιλία, ηλικία δένδρων,  άρδευση ή μη, κλπ.). Για αυτό,  δύσκολα ένας παραγωγός μπορεί να βρει γενικές και τυποποιημένες συνταγές  λίπανσης. Ωστόσο, κάποιες γενικές συμβουλές μπορούν να δοθούν, σχετικά με τις ανάγκες της ελιάς στα τρία κύρια θρεπτικά στοιχεία (άζωτο, φώσφορο, κάλιο)

Όσον αφορά στις απαιτήσεις της ελαιοκαλλιέργειας σε άζωτο, συνιστάται ετήσια χορήγηση 500-1500 γρ Ν ανά δένδρο, ανάλογα με τη γονιμότητα του εδάφους και την εδαφική του υγρασία. Σχετικά με το φώσφορο, σπάνια παρατηρείται  έλλειψή του στα ελαιόδενδρα, εξαιτίας της υπερβολικής λίπανσης που έχει εφαρμοστεί στο παρελθόν από τους ελαιοπαραγωγούς. Ειδικότερα,  η  τακτική χορήγηση φωσφορικών λιπασμάτων κρίνεται μη αναγκαία, σε ελαιώνες, που χορηγούνται επί σειρά ετών σύνθετα λιπάσματα του τύπου 11-15-15. Αντιθέτως, η ελιά χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα απαιτητικό δένδρο στο  κάλιο. Το ύψος της καλιούχου λίπανσης συνήθως καθορίζεται με βάση το ύψος της αζωτούχου λίπανσης.

Αν θέλετε να μάθετε σε βάθος την ελαιοκομική τέχνη εγγραφείτε στη Σχολή Ελαιοκομίας

Διαβάστε περισσότερα...

Κλάδεμα καρποφορίας της ελιάς: κανόνες για υψηλή παραγωγή

  • Κατηγορία Blog
Η ελιά είναι δέντρο που αντιδρά θεματικά σε καλλιεργητικές παρεμβάσεις, όπως το κλάδεμα. Αρκεί να γίνεται σωστά! Αν η επέμβαση του κλαδέματος είναι επιτυχής, το δένδρο οδηγείται σε υψηλές αποδόσεις και περιορισμό της παρενιαυτοφορίας, ενώ σε αντίθετη περίπτωση παρατηρούνται προβλήματα που εντέλει ζημιώνουν το εισόδημα του παραγωγού.

Μετά το πέρασμα από την νεαρή ηλικία στην ενήλικη ζωή, το ελαιόδενδρο απαιτεί εφαρμογή κλαδέματος καρποφορίας. Με το κλάδεμα αυτό στοχεύουμε στη ρύθμιση της φυσιολογίας του φυτού, ώστε να μεταφερθούν τα φωτοσυνθετικά προϊόντα στους καρπούς. Πριν την όποια επέμβαση είναι απαραίτητη η γνώση των οργάνων του δένδρου και του τρόπου που καρποφορεί.

Η ελιά δίνει καρπούς από μικτούς οφθαλμούς μασχαλιαία και σε βλάστηση 2ης χρονιάς, με διαφοροποιήσεις κυρίως στον τρόπο προσανατολισμού της βλάστησης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, μεταξύ άλλων, η ποικιλία επηρεάζει τη μεθοδολογία κλαδέματος. Η συνηθισμένη ελαιοκομική πρακτική μας δείχνει ότι οι μέθοδοι κλαδέματος επηρεάζονται σημαντικά από την τοπική παράδοση και το σχήμα διαμόρφωσης που ακολουθείται κυρίαρχα στην περιοχή.

Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούν βήμα προς βήμα τα σημεία στα οποία πρέπει να δώσει έμφαση ο κλαδευτής, πριν πιάσει το κλαδευτικό ψαλίδι.

  • Αραιώνουμε ή/και βραχύνουμε τους ετήσιους βλαστούς, εκείνους δηλαδή που πρόκειται να δώσουν καρπούς την επόμενη περίοδο. Η βράχυνση γενικά πρέπει να αποφεύγεται, ενώ αυτό το αραίωμα εφαρμόζεται μόνο όταν έχουμε εξαιρετική ευρωστία του κλάδου.
  • Αντίστοιχη εφαρμογή πραγματοποιείται για την διετή βλάστηση, εκείνη δηλαδή που θα καρποφορήσει την τρέχουσα χρονιά.
  • Απομάκρυνση των βλαστών που καρποφόρησαν κατά 50%.
  • Αφαίρεση όσων βλαστών δεν καρποφόρησαν, ενώ ήταν αναμενόμενο. Ο αριθμός των κλαδευόμενων κλαδιών/βλαστών εξαρτάται από το βαθμό γενικής καρποφορίας του δέντρου. Εάν αυτό καρποφόρησε επαρκώς, τότε κόβονται όλοι οι διετείς βλαστοί που δεν έδωσαν καρπό.
  • Απομάκρυνση κλαδιών ή βλαστών που είναι ξερά, άρρωστα και κακού προσανατολισμού (π.χ. διασταυρώνονται με άλλα κλαδιά).

Σε κάθε περίπτωση η εφαρμογή του συνόλου ή μέρους των παραπάνω επεμβάσεων θα εξαρτηθεί από την εικόνα του ελαιώνα, τις ικανότητες των κλαδευτών και την εκτίμηση του κόστους κλαδέματος.

Αν θέλετε να μάθετε σε βάθος την ελαιοκομική τέχνη εγγραφείτε στη Σχολή Ελαιοκομίας

Διαβάστε περισσότερα...

Σχολή Ελαιοκομίας

ΠΛΗΡΩΜΗ ΜΕ ΧΡΕΩΣΤΙΚΗ ή ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΡΤΑ

€ 50,00 ΠΛΗΡΩΜΗ

ΠΛΗΡΩΜΗ ΜΕ PAYPAL

Διαβάστε περισσότερα...

Επιχειρηματική Ελαιοκαλλιέργεια

  • Αριθμός διαλέξεων:15
  • Διάρκεια:6 ώρες
  • Σημειώσεις: 400 σελίδες
  • Απονομή πιστοποιητικού: Ναι
  • Ημερομηνία διεξαγωγής: On demand
  • Τόπος διεξαγωγής: Διαδικτυακά
  • Κόστος:50€ 17€!!! Η προσφορά ισχύει μέχρι 15 Ιουλίου 2019!!!
  • Εισηγητής: Δρ Ανδρέας Παπασταύρου

Η καλλιέργεια της ελιάς αποτελεί για τον καλλιεργητή ένα σημαντικό στοιχείο γνώσης ώστε να επιτύχει καλή απόδοση και ποιότητα προϊόντος

Η ορθολογική διαχείριση του ελαιώνα συνιστά αναπόσπαστο κομμάτι για την επιτυχημένη επαγγελματική αξιοποίηση των ελαιόδενδρων.

Ύστερα από την εντυπωσιακή αποδοχή του σεμιναρίου Ελαιοκομία: από τον ελαιώνα στις αγορές του κόσμου, το e-school by agronomist.gr ανακοινώνει τη διοργάνωση ενός νέου, καινοτόμου μαθήματος με θέμα: Επιχειρηματική Διαχείριση Ελαιώνα, διάρκειας 24 ωρών.

Η Επιχειρηματική Διαχείριση Ελαιώνα μεταφέρει τη γνώση του ελαιοπαραγωγού ένα βήμα παραπέρα από την καλλιέργεια και μεταποίηση της ελιάς.

Θέτει τους κανόνες οργάνωσης της παραγωγής αρχίζοντας από το σχεδιασμό της εγκατάστασης και καταλήγοντας στην τελική διάθεση των ελαιοκομικών προϊόντων.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Log in